طريق منتهى به او ( على عليه السّلام ) مىشود و چنين حديثى در حدّ تواتر است ، و ديگرى حديث : « تقتلك الفئة الباغية » را ( در مورد عمار بن ياسر ) متواتر ميداند و ميگويد : ( 1 ) روايات بتواتر رسيده است نسبت به اين حديث ، اين حديث از عمّار و عثمان و ابن مسعود و حذيفه و ابن عباس دربارهء ديگران روايت شده ، و سيوطى سخن كسى را كه تواتر ( حديث ) را بده نفر محدود ساخته نيكو شمرده و در الفيّهء خود صفحهء 16 گويد : و ما رواه عدد جمّ يجب احالة اجتماعهم على الكذب فمتواتر و قوم حدّدوا بعشرة و هو لدىّ اجود ( 2 ) اينها است نظريات مشهورهء اينان در حدّ تواتر ، لكن هنگامى كه بر خورد بحديث غدير نمودند ، براى پذيرش آن حدّ و ميزان را بقدرى بالا مىبرند كه روايت يكصد و ده تن صحابى يا بيشتر بهر تعداد باشد - بحدّى كه آنها در نظر گرفته‌اند نمىرسد ؟ ! ! و از غرائب و شگفتىهاى امروز مطلبى است كه احمد امين در كتاب خود « ظهر اسلام » تعليق صفحه 194 آورده بمفاد اينكه : حديث غدير را شيعه از براء بن عازب روايت نموده ، و تو خوانندهء ( گرامى ) ميدانى كه : نصيب و سهم براء بن عازب از نقل و بررسى علماء اهل سنّت از بسيارى از روايات صحابه وافرتر و زيادتر است ، چه آنكه ضمن صفحات 45 - 48 ج اول و صفحات 181 - 196 اين مجلد دانستى كه متجاوز از چهل مرد از برجسته گان علمائشان حديث را با بررسى و دقت در طريق از براء ابن عازب روايت نموده‌اند ، كه در آنها شخصيتهائى چون : احمد و ابن ماجه و ترمذى

--> ( 1 ) جلد 7 ( تهذيب التهذيب ) ص 409 و ( الاصابه ) جلد 2 ص 512 . ( 2 ) ترجمه دو بيت : و حديثى را كه تعداد زيادى روايت نموده‌اند كه واجب است اجتماع آن گروه را بر دروغ محال دانست . پس چنين رواتى متواتر است و گروهى متواتر را بده نفر محدود نموده‌اند و اين در نزد من نيكوتر است - مترجم .